Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

" Μη σε φοβίζουν οι σκιές..."


Θάρθει εκείν' η ώρα
Που τα χαμόγελα τα γυμνωμένα
Τα μαυροσύννεφα, μ' άνεμους θα σκορπίσουν.
Θά'ρθουν τα δώρα
Με τα σκαριά τα κυανόπλωρα
Που μεσοπέλαγα, αμέριμν' αρμενίζουν.
Θά'ρθουν τ' ονείρου μύρα
Με τ' έρωτα, τα πουρνογέννητα
τα πάναγνα φιλιά, το κλάμα να δροσίσουν
Θά'ρθουν αγάπης λόγια
Με μάτια απέραντα, λιοφωτισμένα
τις πονεμένες χαραμάδες, της καρδιάς να κρύψουν.
Θά'ρθουν αλήθειας έργα
Με τα κορμιά καλάρμοστα, περήφανα
Στο γοργοθάνατο τη συφορά, να ρίξουν.
Θά'ρθουν τα φώτα
Με τις σκιές, κείνες που σβήνονται στο γιόμα
Να θρέψουν σκέψεις, που τη ψυχή φωτίζουν.
Μη σε φοβίζουν οι σκιές
Το φως ζητούν καρτερικά κι αυτές
γιά ν' ανασάνουν και να ξανασβήσουν.


Θα'ρθει ο καιρός
Δ.Λ.Α.



"Μη σε φοβίζουν οι σκιές...
Το φως ζητούν καρτερικά κι αυτές
γιά ν' ανασάνουν και να ξανασβήσουν."

Πόσο θέλω να το πιστέψω.
Πόσο ανάγκη έχουμε να ελπίζουμε
πως θα'ρθει η ώρα, θα'ρθουν τα δώρα
και του ονείρου τα μύρα...
...πως όλα θα πάνε καλά!
Απέναντι στη μαυρίλα των ημερών και τα διαρκώς άσχημα νέα
εγώ παραθέτω την αισιόδοξη ματιά του ποιητή Δημήτρη!

Δημήτρη σε ευχαριστώ και πάλι για την παραχώρηση 
και τα δώρα σου! ☺

@ριστέα

___________________________________________

Σχετικά με τις δύο φωτογραφίες της σημερινής ανάρτησης:
"Οργισμένοι Παλαιστίνιοι μετατρέπουν τον πόλεμο σε τέχνη"

Εν μέσω αιματηρών συγκρούσεων που πλήττουν τη Γάζα 
και ενώ οι νεκροί Παλαιστίνιοι ξεπερνούν τους 1000, 
τρεις Παλαιστίνιοι προσπάθησαν να μετατρέψουν 
τα συναισθήματα του φόβου, της οργής και της λύπης σε τέχνη.
Οι Παλαιστίνιοι Tawfik Gebreel, Bushra Shanan και Belal Khaled, 
διοχέτευσαν όλη τους τη δημιουργική έκφραση σε μια σειρά φωτογραφιών. 
Οι εικόνες που δημιούργησαν είναι τόσο δυνατές 
που μιλούν από μόνες τους, 
μεταφέροντας χιλιάδες μηνύματα και συναισθήματα 
που δεν μπορούν να μπουν σε λέξεις.



Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Ενημερωτικό σημείωμα! ☺

Βότσαλα στη λίμνη

Ξεσκόνισα, 
έδιωξα τις αράχνες,
έκαμα τη λάτρα 
και σας στέλνω στα Βότσαλα στη λίμνη 
να προβληματιστείτε,
ιδίως αν έχετε μικρά παιδιά ή σκοπεύετε να αποκτήσετε...



Τι είναι τα βότσαλα στη λίμνη; 

Αφήνω τα λόγια της Αγριμιώς που δημιούργησε το μπλογκ,
ένα χρόνο πριν,
να σας μιλήσουν......

"Μια λίμνη που κατάφερε να μαζέψει γύρω της ανθρώπους 
από διαφορετικά μονοπάτια.
Διαφορετική ηλικία.
Διαφορετική καταγωγή.
Διαφορετική κουλτούρα και νοοτροπία.
Που γράφουν από διαφορετικές χώρες.
Μα με αγάπη.
Πίστη στους Ανθρώπους.
Μπόλικη τρέλα.
Παρά την απόσταση!

Ποιες είμαστε:
Γυναίκες, μα πάνω απ’όλα μητέρες, με ή χωρίς δικά μας παιδιά.  
Δασκάλες, μα πάνω απ’όλα μαθήτριες της ίδιας της ζωής.  
Φίλες, μα πάνω απ’όλα αγαπημένες αδελφές.
Κάπως έτσι ξεκινήσαμε.
Με στόχο να αναδείξουμε τον ρόλο των ανάδοχων οικογενειών, 
των ορφανοτροφείων, 
μα πολύ περισσότερο τον ρόλο της οικογένειας και της αγάπης 
στην αντιμετώπιση του τραύματος".


Καιρό ήθελα να γράψω εκεί.
Ελπίζω να βρίσκω πιο συχνά χρόνο.
Καλά να περνάτε

@ριστέα




Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Τα αποτυχημένα!

Φυσικά κι αποτυγχάνουμε! 
Συχνά πυκνά μάλιστα!
Όποιος βρει τα λάθη αμέσως, σαφώς και έχει καλύτερα μάτια από μένα!
Χρειάστηκε να τα φωτογραφίσω έξω στο φως για να εντοπίσω 
ατέλειες και αστοχίες.


Θα μπορούσε να είναι και το γνωστό παιχνίδι:
"Βρείτε τις διαφορές ανάμεσα στις δυο εικόνες"!


 Ώσπου να πετύχω στο μεταξύ τις διορθώσεις έφυγε το φως και οι 
 δύο τελευταίες φωτό δεν είναι καθαρές
και δεν φαίνονται καλά οι φωτοσκιάσεις μου!


Αλλά στην εξάσκηση είμαι ακόμα...
Από τα λάθη μαθαίνεις και μαθαίνεις.....
Άντε λοιπόν! 
Στην υγειά των λαθών μου/μας!


@ριστέα




Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Καλέ μη... όχι!

Μη βγάλετε silver alert !

... Καλέ ζω!



Ο δίσκος είναι "ιδιοκτησίας Νάσιας". 
Μου τον έφερε να της τον διακοσμήσω!
Τον έξυσα
του πέρασα υπόστρωμα λευκό κι έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα!
Χρυσό της τον έκανα!
Ελπίζω να της αρέσει!



Το κουτί είναι για την αδερφούλα!
Κάτι σε μπλε που λατρεύει για συγκεντρώσει εκεί τα 
σύνεργα του μακιγιάζ της.
Στο άδειο κυκλάκι θα ζωγραφίσω το μονόγραμμα της.
Δεν το πρόλαβα χτες γιατί είχα να ζωγραφίσω ...και μια νύφη! ☺


Καλή εβδομάδα να έχουμε!

@ριστέα

ΥΓ: Αν με βαρεθήκατε να πω ότι έχει και συνέχειες!
Περαστικά σας!

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Το απόσταγμα της βδομάδας #2


Η νίκη πάνω στους φόβους μας, ίσως είναι το κλειδί 
της λύτρωσης.


Σας φιλώ κατάμουτρα
και σας ευχαριστώ για τα περάσματα σας παρ'όλο που τα 
σχόλια παραμένουν κλειστά!

@ριστέα



Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Τις μέρες της σιωπής...

...αφουγκράζομαι τις ανάγκες μου 
κι ανάλογα πορεύομαι....



Τα απογεύματα αναλώνονται στο εργαστήρι μου,
τα βράδια μου, αν δεν βγω βολτούλα, στο διάβασμα.


Οι μέρες σιωπής έγιναν τα "λεξοτανίλ" μου!
Προσπαθώ να μη χάνομαι τελείως από τα μέρη σας.
Κάνω φευγαλέα περάσματα από το διαδίκτυο 
και βλέπω συγκεντρωτικά τι χάνω τις μέρες της σιωπής μου.
Όπου προλαβαίνω αφήνω και δυο λόγια, μια καρδιά έστω ...

Σας ευχαριστώ για τα μηνύματα σας 
και την κατανόηση.

@ριστέα


Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Αναλώσιμες ψυχές


Αναλώσιμα είδη
σαν φωτοτυπικά χαρτιά 
κι άλλα καθημερινά
Ζωές που χάνονται
με φτηνές δικαιολογίες
για ακριβά γούστα  
Νούμερα σε λίστες που θα ξεχαστούν
Χτες έφτασαν τους πεντακόσιους
Σήμερα τους ξεπέρασαν
Οι χαμένοι
Οι περαστικοί άτυχοι τούτης της ζωής
Που τη ζωή τους τα κοράκια
 αποτίμησαν σε χρήμα
Ποιος θα γλυκάνει τα μικρά πικραμένα χαμόγελα
Πώς θα βρουν γαλήνη τα τρομαγμένα μάτια 
των παιδιών, που το παιδικό τους παιχνίδι
μετετράπη σε κρυφτό επιβίωσης;
Πότε θα λάβει τέλος η παράνοια;

Ανθρώπινες ψυχές γίνονται αναλώσιμα είδη
Γίνονται μαύροι σάκοι σκουπιδιών 
Γίνονται Αριθμοί 
Αριθμοί 
Λίστες που ξεχνιούνται
Αριθμοί στα νεκροτομεία
Αριθμοί που αυξάνονται
κι αυγατίζουν κι άλλο τα χοντρά πορτοφόλια
Αίμα
χαλάσματα
ερείπια
πόνος
αίμα
χαλασμένες ζωές
αριθμοί
αριθμοί,
αριθμοί δίχως τέλος
ιστορία δίχως τέλος


@ριστέα


Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Η άλικη λωρίδα !.


Λωρίδα της Γάζας 
αιματωβαμμένο κομμάτι γης 
Περιοχή: 360 km²
Πληθυσμός: 1,816 εκατομμύρια (2014)
Ημερομηνία Ίδρυσης: 1949
αραβικά: قطاع غزة εβραϊκά: רצועת עזה

Όπως και να λέγεται... κανείς δεν υπολογίζει ότι εκεί 
κατοικούν Άνθρωποι,
αθώες ψυχές,
παιδιά που δεν έφταιξαν σε τίποτα.
Γεννήθηκα εδώ. κι όχι εκεί.
Θα μπορούσα να είμαι εκεί. κι όχι εδώ.
Θα μπορούσα να έχω "φύγει" , άδικα,
προτού προκάμω να ζήσω 
πριν προλάβω να χαρώ, 
να χορέψω, 
να ζωγραφίσω, 
να νιώσω τον Έρωτα...

Γιατί;
Ποιος μπορεί να απαντήσει;


"Τώρα ζούμε με ακόμη περισσότερο φόβο για τις χερσαίες επεμβάσεις. 
Κάνουμε σχέδια διαφυγής για κάθε δευτερόλεπτο που περνά.
Οι τσάντες μας είναι γεμάτες με τα διαβατήρια μας, χρήματα και τιμαλφή. 
Δεν φοράμε ποτέ πιτζάμες και είμαστε πάντα σε ετοιμότητα 
για να βγούμε έξω ή να συναντήσουμε το Θεό". 

Διαβάστε τα συγκλονιστικά λόγια μιας μητέρας 
που μεγαλώνει την κόρη της στη Γάζα.
 Πηγή: www.lifo.gr

Υπογράφουμε εδώ για να πιέσουμε, 
για να δείξουμε τη διαμαρτυρία μας.
Ως την ώρα δημοσίευσης μου,
1.208,305 υπογραφές είχαν ήδη συγκεντρωθεί.

View image on Twitter


Νομπελίστες και προσωπικότητες καλούν 
σε στρατιωτικό εμπάργκο στο Ισραήλ
Για το στρατιωτικό εμπάργκο υπογράφουμε εδώ.



Η ικανότητα του Ισραήλ να εξαπολύει τόσο καταστροφικές επιθέσεις 
με ατιμωρησία, 
οφείλεται κυρίως στην ευρεία διεθνή στρατιωτική συνεργασία 
και το εμπόριο που διατηρεί 
με τις συνένοχες κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο.
Οι Παλαιστίνιοι σήμερα χρειάζονται αποτελεσματική αλληλεγγύη, 
όχι φιλανθρωπία.


Όχι άλλο αθώο αίμα!
@

Τρίτη, 22 Ιουλίου 2014

Αφού βγάλεις δίσκο....

...ανοίγεις κι ένα μπουκάλι!

Όχι ό,τι κι ό,τι όμως.... αλλά
...μπουκάλι γιορτινό, χρωματιστό,
που λαμπυρίζει στο φως

γυμνή τη χρυσαφένια πλάτη έχει....

κι όλης της γης τα μυστικά αρώματα κερνά!
.............
Κι εγώ, μετά από τόσα ντεκουπαριστά, 
χάρισα και κάτι επιτέλους της μαμάς!!!
............
Κι όχι δεν εξαντλήθηκα ακόμα!
Αλλά κι αν ακόμα εξαντληθώ...ανατυπώνομαι 
και επανακυκλοφορώ!

Φιλιά κατάμουτρα ( αχ Κορινάκι μου το κόλλησες!)

@


Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Κουτί ..... κουτί ♫ ♪ ♪ ♫




Τα κουτιά είχαν την τιμητική τους χτες...
Τρία γυάλινα μπουκάλια κι ένας πίνακας 
ξεροσταλιάζουν στο εργαστήριο,
 σχεδόν έτοιμα, 
σχεδόν με παρακαλούν, 
αλλά κι εγώ δυο χέρια έχω... τι να προκάμω η καημένη;
Ούτε έκθεση να ετοίμαζα!

Καλή εβδομάδα να έχουμε
και καλή δύναμη !

@ριστέα

ΥΓ: Οι μεγαλύτεροι, της δικής μου γενιάς θα θυμούνται ίσως τη διαφήμιση
απ' όπου κι ο τίτλος μου!


Σάββατο, 19 Ιουλίου 2014

Θα βγάλω δίσκο #2

Μετά την ανέλπιστη επιτυχία στο δίσκο #1
κι αφού πήρα φαίνεται το κολάι, θα κάνω ολόκληρη δισκογραφία 
στο τέλος, να μου το θυμηθείτε!




Η επιχρύσωση με φύλλα χρυσού 
ήταν η γνώση που έλαβα από το σημερινό Σεμινάριο που παρακολούθησα.
Βγήκα off, αλλά άξιζε τον κόπο!

Κι έπεται συνέχεια....

@



Το απόσταγμα της εβδομάδας



....φίλος είναι να θέλει την ευτυχία σου, ακόμα κι αν αυτό
σημαίνει πως θα σε χάσει από κοντά του...


ΥΓ1: Όταν επανέλθω δυναμικά "Το απόσταγμα της εβδομάδας"
θα γίνει μόνιμη στήλη
ΥΓ2: Σήμερα γίνομαι μαθήτρια ξανά και νέες τεχνικές πάνω στο ντεκουπάζ
θα κατακτηθούν... ( το καλό που τους θέλω!!)
ΥΓ3: Το ΣΚ θέλω να λιώσω στο blogging και να διαβάσω ό,τι έχω χάσει...
Μου λείπετε...

Σας φιλώ κατάμουτρα
και σας ευχαριστώ για τα περάσματα σας παρ'όλο που τα 
σχόλια παραμένουν κλειστά!

@ριστέα







Παρασκευή, 18 Ιουλίου 2014

Τι χρώμα έχουν οι διακοπές;


photography images, page photography, summer photography

Πώς είναι άραγε να φέρνεις άνω κάτω την καθημερινότητά σου
Να σκοτώνεις τη ρουτίνα σου
Να γιορτάζεις με τεμπελιές
 Ώρες πολλές αναρωτιέμαι αν η ραστώνη έχει γεύση
Υφή μήπως;
Άρωμα; Τι άρωμα να αποπνέει άραγε 
αν δεχτούμε ότι μπορεί να έχει άρωμα;
Αλήθεια πείτε μου, τι χρώμα έχουν οι διακοπές;
Γαλάζιο πολύ και κίτρινο του ήλιου
και φεγγαρόφωτα που αστράφτουν
κάνοντας τη νύχτα, μέρα
και άσπρες γραμμές να σκίζουνε τα σκοτεινά πελάγη
Έτσι έφτιαξα το κάδρο στο μυαλό μου...
Από όσα στη σκέψη αμυδρά έχω πια
Με τις εικόνες αυτές τα βλέφαρα θα κλείσω κι απόψε
ξαπλώνοντας στη ψιλή άμμο 
κατάγυμνη
μέχρι ο ήλιος να με κάψει
ψάχνοντας με αγωνία το πρωί να βρω 
ένα σημάδι στο κορμί μου 
που να μαρτυρά ότι το καλοκαίρι δεν πέρασε 
σιωπηρά,
σύρριζα έξω από την αυλόπορτα
για μένα

@ριστέα



Μεταφέρω κι αφήνω εδώ 
μερικά "ακυβέρνητα" φιλιά στους φίλους που γνωρίζουν
κι αγαπούν ... Πέτρο!

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Όταν η εξαφάνιση αποδίδει.....

Στο άσχετο μοιάζουν όλα

Μα στο μυαλό μου όλα σχετικά...


Η δημιουργία, ο κοινός παρανομαστής..


Την αποτυχία δεν είχαμε υπολογίσει 
αλλά δεν κολλάμε και πουθενά να την εκθέσουμε!
Αυτά τα δυο επιχρυσωμένα μπουκάλια υπολογίζονται 
στις παράπλευρες απώλειες, ξέρω εγώ τι λέω.

Αλλά, το ένα έφυγε κιόλας...
Μια μικρή ερωτευμένη ελπίδα το καβάτζωσε για το σπίτι της!
Φαντάσου δηλαδή να ήταν και επιτυχία!
Κάπου θα βρω να σπρώξω και το δεύτερο!
Και κάπως έτσι περνώ τα απογεύματα στο πυργόσπιτο μου!

Σας φιλώ 
@ριστέα

ΥΓ: Ένας ακυβέρνητος απόψε και μια πριγκιπέσσα
θα τα πιούνε παρέα εκεί που σκάει το κύμα!
Για όσους κατάλαβαν!