Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

Σήμερα το κατάστημα σερβίρει μόνο.... σαπούνια!



Σήμερα έχω τα πρώτα σαπούνια που ντεκουπάρισα
για τα φιλανθρωπικά παζάρια που σκοπεύω να συνδράμω.
(Περισσότερα....προσεχώς.)
Θα γίνουν καραμελίτσες με ζελατίνα
και θα συναντήσουν τις επόμενες δημιουργίες μου
που ετοιμάζονται καθημερινά,
(για αυτό και η εξαφάνισή μου)
για να ταξιδέψουν με χαρά!


Εδώ βλέπετε ότι τα σαπούνια μου
πέφτουν ηρωικά ως το τέλος!
Το μυστικό είναι στο καλό πέρασμα με βερνίκι νεφτιού.




Φυσικά ρόλο παίζει και η ποιότητα του σαπουνιού.
Τα μεγάλα είναι πιο χορταστικά και όμορφα στο μάτι,
μα το μικρό, αυγοειδές, λευκό σαπουνάκι,
αντέχει καλύτερα!



Σήμερα, στις Μέρες Άνοιξης, σε στέλνω
στην Katerina Koko, στο follow me
που μας έχει 
Άνθη στον άνεμο

και στον Μηθυμναίο, στις Φωτοχυσίες
Πανδαισία χρωμάτων



συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!
κι 

εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης 
που τρέχει ήδη!





Τέλος,
η Αλεξάνδρα μας, γνωστή ως Woman in Blogs,
έχει και πάλι την καθιερωμένη της
ανοιξιάτικη μυστική ανταλλαγή,
με ένα υπέροχο θέμα και φέτος!
Καλέ τρέξε να πάρεις μέρος κι εσύ!
Είναι ωραία σου λέω!





Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2016

Οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται....


...για αυτό και ξαναέπιασα τα σύνεργα 
και βάλθηκα να ... γίνω καλά!
Με τον τρόπο που ξέρω εγώ!
Στο εργαστήρι γίνεται του...ντεκουπάζ κι όχι μόνο!
Σήμερα σας παρουσιάζω ένα απλό τετράδιο!

Με ντεκουπάζ, ανάγλυφο κρακελέ ( με easy 3D flex)
και χρύσωμα με δαχτυλοπατίνα!
Απλούστατο! 

Τις επόμενες μέρες θα ανεβάζω σιγούλια σιγούλια όλα όσα φτιάχνω
για τα φιλανθρωπικά παζάρια, μα και για τους νικητές
των κληρώσεων που προηγήθηκαν ή θα ακολουθήσουν! 
Γιατί οι παλιές αγάπες δεν ξεχνιούνται ποτέ!



Μέρες άνοιξης

Περάσατε χτες από της
Έλλης, στο Funkey Monkey
που μας έχει
Της άνοιξης σκιρτήματα

ενώ η Κατερίνα στο Follow me
γράφει για την Άνοιξη...
Άνθη στον άνεμο

συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!
κι 
εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης 
που τρέχει ήδη!



Τέλος,
η Αλεξάνδρα μας, γνωστή ως Woman in Blogs,
έχει και πάλι την καθιερωμένη της
ανοιξιάτικη μυστική ανταλλαγή,
με ένα υπέροχο θέμα και φέτος!
Καλέ τρέξε να πάρεις μέρος κι εσύ!
Είναι ωραία σου λέω!

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2016

Ας αφήσουμε τα παιδιά να είναι παιδιά !


Μένουμε στο φάκελο "Παιδί" και μοιράζομαι μαζί σας 
κάτι που διάβασα πρόσφατα και με έκανε να ψάχνω στο διαδίκτυο
για περισσότερες πληροφορίες... μα και να ζηλέψω λίγο.
Μη σας πω ότι δάκρυσα κιόλας!

Αν διαβάσετε το εκπαιδευτικό σύστημα της Φιλανδίας
(και το συγκρίνετε με το ελληνικό)
θα με νιώσετε, είμαι σίγουρη!

πάτησε πάνω στην εικόνα 


του Ουίλιαμ Ντόιλ

Η Φινλανδία έρχεται επί σειρά ετών πρώτη στον δυτικό κόσμο σε ό,τι αφορά το εκπαιδευτικό της σύστημα, ενώ σημειώνει και πολλές ακόμα επιτυχίες στον τομέα αυτόν.
Έχει ένα εξαιρετικό και χωρίς άγχος, σχολικό σύστημα.

Στη χώρα αυτή, τα παιδιά δεν κάνουν πραγματικά μάθημα μέχρι τα επτά τους χρόνια. Μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι, το τραγούδι και τη συζήτηση. Τα περισσότερα πηγαίνουν στο σχολείο με τα πόδια ή με ποδήλατο. Οι σχολικές ώρες είναι λίγες, όπως και η εργασία για το σπίτι.


Αντίθετα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πολλά σχολεία μειώνουν τα διαλείμματα, τα παιδιά στη Φινλανδία κάνουν υποχρεωτικά ένα 15λεπτο διάλειμμα σε εξωτερικό χώρο κάθε ώρα. Ο καθαρός αέρας, η φύση και η τακτική σωματική δραστηριότητα θεωρούνται συστατικά στοιχεία της μάθησης. Σύμφωνα με ένα φινλανδικό ρητό, «Δεν υπάρχει κακός καιρός. Μόνο ακατάλληλα ρούχα».

Ένα απόγευμα ρώτησα τον γιο μου τι είχαν κάνει εκείνη την ημέρα την ώρα της γυμναστικής. «Μας έστειλαν στο δάσος με ένα χάρτη και μια πυξίδα και έπρεπε να βρούμε τον δρόμο της επιστροφής» μου απάντησε.




Η Φινλανδία δεν χάνει χρόνο και χρήμα σε τυποποιημένα διαγωνίσματα χαμηλής ποιότητας. Αντ' αυτού, τα παιδιά αξιολογούνται κάθε μέρα, μέσα από την άμεση παρατήρηση και τα κουίζ που επινοεί το υψηλότερης ποιότητας μηχάνημα που έχει κατασκευαστεί ποτέ - οι δάσκαλοι με σάρκα και οστά.

Στην τάξη, τα παιδιά μπορούν να κάνουν πλάκα, να χαχανίζουν ή να ονειροπολούν. Το σύνθημα των δασκάλων τους είναι «Ας αφήσουμε τα παιδιά να είναι παιδιά». Και πεποίθησή τους, ότι ο καλύτερος τρόπος να μαθαίνουν τα παιδιά είναι μέσα από το παιχνίδι.


Το περιβάλλον στην τάξη είναι ζεστό, ασφαλές, υποστηρικτικό προς τον μαθητή και γεμάτο σεβασμό. Κανείς δεν τους ζητά να στοιχίζονται πριν μπουν στην τάξη ή να κάθονται με όρθια την πλάτη. Αντίθετα με τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου χιλιάδες θέσεις δασκάλων καλύπτονται από συμβασιούχους με έξι ή επτά εβδομάδες θερινής εκπαίδευσης, εδώ οι δάσκαλοι είναι οι πιο έμπιστοι και αξιοσέβαστοι επαγγελματίες μετά τους γιατρούς. Κι αυτό, επειδή είναι απαραίτητο να έχουν master στην εκπαίδευση, με ειδίκευση στην έρευνα και την παρουσία στην τάξη.


«Η αποστολή μας είναι να προστατεύουμε τα παιδιά από τους πολιτικούς» μου είπε μια Φινλανδή δασκάλα. «Έχουμε επίσης ηθική υποχρέωση να κρατάμε τους επιχειρηματίες έξω από το σχολικό μας κτίριο». Οποιοσδήποτε πολίτης, βέβαια, μπορεί να επισκεφθεί όποιο σχολείο θέλει, όποτε θέλει. Το μήνυμα όμως είναι σαφές: Οι εκπαιδευτικοί αποτελούν την ανώτατη αρχή στην εκπαίδευση, όχι οι γραφειοκράτες, ούτε οι πωλητές τεχνολογίας.




Πολλοί θα πουν ότι το φινλανδικό μοντέλο δεν θα λειτουργούσε ποτέ στα σχολεία των υποβαθμισμένων περιοχών των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου χρειάζεται σιδηρά πειθαρχία, σταχανοβίτικα ωράρια και συνεχείς εξετάσεις. Κι αν είναι σωστό το αντίθετο; Κι αν οι μαθητές των υποβαθμισμένων περιοχών είναι εκείνοι ακριβώς που έχουν ανάγκη από τα προνόμια που παρέχει η Φινλανδία στα δημόσια σχολεία της;

Μια μέρα του περασμένου Νοεμβρίου, όταν έπεσαν τα πρώτα χιόνια, άκουσα φωνές έξω από το παράθυρο του γραφείου μου στο Πανεπιστήμιο, που βρίσκεται δίπλα στον χώρο όπου βγαίνουν για διάλειμμα τα παιδιά του σχολείου. Όταν βγήκα, είδα τα παιδιά να τρέχουν και να παίζουν με το χιόνι. Η φασαρία ήταν εκκωφαντική. «Ακούς;» με ρώτησε μια δασκάλα. «Αυτή είναι η φωνή της ευτυχίας».


πηγή



Ο Ουίλιαμ Ντόιλ είναι συγγραφέας και τηλεοπτικός παραγωγός. 
Αυτό το εξάμηνο διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Φινλανδίας.

Περισσότερα μπορείς να διαβάσεις κι εδώ.


Δείτε σήμερα:
Της άνοιξης σκιρτήματα
Έλλη στο Funkey Monkey

ενώ από χτες έχουμε:
από τον Πέτρο Κ, στο Ακυβέρνητος

συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!

κι 
εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης 
που τρέχει ήδη!



Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Ενημερωτικό Σημείωμα



Ως τώρα πίστευα ότι δύσκολα θα υπάρξει ξανά Συμπόσιο 
που θα χτυπήσει κόκκινο, όπως στο 9ο Συμπόσιο,
όπου η λέξη πατρίδα έδωσε διαμάντια, πραγματικά!

Και να που μια μικρούτσικη λέξη 
σας κάνει να τα δίνετε όλα!

Το παιδί,
αυτό που σκιστήκατε να κάνετε!
Το παιδί,
αυτό που μπορεί να είστε (κι εύχομαι) μέσα σας!
Το παιδί ...
μια λέξη μικρή, μα τόσο σπουδαία....

...σας κάνει να μεγαλουργείτε!

Νιώθω την ανάγκη να σας ευχαριστήσω,
αν κι ακόμα είμαστε στην αρχή.

Νιώθω την ανάγκη να σας πω συνεχίστε,
γιατί εδώ που τα λέμε
ένα σπρωξιματάκι δεν πάει ποτέ χαμένο!

Το 11ο Συμπόσιο 
περιμένει και τη δική σου συμμετοχή!
______________________________________________



Διαβάστε σήμερα

Τα διαβατάρικα
από τον Πέτρο Κ, στο Ακυβέρνητος


_______________________________________________

Διαβάστε από χτες...

Απαλά έρχεται η άνοιξη
από τη me maria, στο mytripsonblog

Η φύση ζωγραφίζει το χορό της Άνοιξης, 
από τη rena στις Χειροκατασκευές

Άνοιξη στα βάθη της Αβησσυνίας
από τη Maria Kanellaki, στο Απάγκιο

"Μέρες Άνοιξης"
από τη Metaxia Nikolopoulou, στο ΜΕΤΑΞΙΑ

και λίγο πιο παλιά
Ο Μάρτης, τα χελιδόνια και η Νεράιδα της Άνοιξης! 
από τη Clelia,στο Νεράιδες και Δράκοι




_______________________________________________


συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!

11ο Συμπόσιο ποίησης


κι 
εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης 
που τρέχει ήδη!

Οι δικές μου, πρώτες, εκτός συναγωνισμού συμμετοχές 
στο Συμπόσιο βρίσκονται εδώ.







Μαζί με τον καφέ # 28: Έχε το νου σου στο παιδί......



Έκαμα καφέ και κάθισα (επιτέλους) να σου γράψω.
Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να σου πω...
Κι όμως νομίζω ότι πάλι δεν θα βρουν τρόπο να βγουν
όλα όσα θα ήθελα να φωνάξω....
Έχω επιλέξει τη σιωπή τελευταία κι ας με βλέπεις καθημερινά
να έχω από μία εγγραφή.
Καλά είμαι. Μην μου ανησυχείς. 
Απλά σιωπώ κι αφουγκράζομαι.

aesthetic, aesthetics, bag, black, black and white, caffeine, chic, classy, coffee, coffee time, cup of coffee, cups, fashion, flowers, girly, luxury, morning, prada, shopping, stuff, style, white, woman

Θα ήθελα που λες, να έβλεπα τριγύρω μου αγάπη.
Παντού. Έμπρακτη. Όχι στα λόγια.
Όχι "θα σ'αγαπώ για πάντα" "είσαι όλη μου η ζωή"
"για σένα τα κάνω όλα"!
Η αγάπη είναι πράξεις ρε γαμώτο...όχι ραβασάκια!

Είμαι πεπεισμένη ότι μόνο η Αγάπη μπορεί 
να κάμει τούτον τον κόσμο καλύτερο.
Το έχω δει τόσες φορές να γίνεται πραγματικότητα..
Δεν είναι απλή φαντασίωση.
Η αγάπη όλα τα μπορεί 
έγραφα στις 25 Λέξεις #6 πρόσφατα.
Πόσο θα ήθελα να το πιστέψουμε όλοι....


art, boy, coffee, cool, cozy, cup, cup of coffee, cute, draw, drink, fun, funny, home, hot, house, laugh, little, man, mood, red, relax, young

Πιθανόν να έχω καταντήσει γραφική.
Ίσως κάποιοι να με βλέπουν με καχυποψία όταν προσπαθώ
τις άσχημες συμπεριφορές να τις αλλάξω με αποδοχή, 
αγάπη, χαμόγελα κι αγκαλιές. Πολλές αγκαλιές.
Κι αναφέρομαι στα παιδιά μας φυσικά.
Στα παιδιά μου! Στο σχολείο!

Οι ανεπιθύμητες συμπεριφορές δεν διορθώνονται με τιμωρίες
αυστηρότητα και αυταρχισμό
Μόνο με πίστη, εμπιστοσύνη κι αποδοχή στο πρόσωπο
μπορείς να δεις αλλαγή.

Πόσο δύσκολο είναι, πόσα πτυχία 
χρειάζονται γαμώτο 
για να το καταλάβεις;

Και επειδή δεν βγαίνουν άλλα, 
θα σου μιλήσω με δύο μου ποιήματα.

black&white, cut, depressing, family, kids, life, parents, pic, quote, wings

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος
Είναι η μέρα που δεν ήσουν εκεί
Είναι η μέρα που δεν έδωσες την αγάπη σου
Η μέρα που άφησες να φύγει κενή
Η μέρα που δεν ρώτησες πώς πέρασες
Πώς ένιωσες 
Τι σκέφτεσαι και τι αγαπάς

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος
Είναι η μέρα που κλείστηκες στον δικό σου κόσμο
και άφησες απέξω τον δικό του 
Η μέρα που αγνόησες
Που δεν άκουσες τις κραυγές
Δεν πρόσεξες τα σημάδια

Είναι η μέρα που αδιαφόρησες
για τα φλογισμένα από την απόγνωση μάτια του,
το τρομαγμένο του πρόσωπο,
τις διαπεραστικές σιωπές του!

Η μέρα που χάθηκε ο κόσμος 
Είναι η μέρα που ένα ακόμα παιδί 
(το ξένο, που είναι και δικό σου)
Βρέθηκε μόνο του
Να παλεύει σε έναν απάνθρωπο κόσμο
Γιατί εσύ και πάλι δεν ήσουν Εκεί!


Η μέρα που χαμογέλασε ο κόσμος

Η μέρα που χαμογέλασε ο κόσμος
Είναι η μέρα που βγήκες από τον κόσμο σου
και προσπάθησες να πλησιάσεις τον δικό του 
Η μέρα που αποδέχτηκες
Χωρίς επίκριση
Με μια τεράστια αγκαλιά

Η μέρα που χαμογέλασε ο κόσμος
Είναι η μέρα που ήσουν δίπλα στον πόνο του
Που ιχνηλάτησες τα σημάδια της ψυχής του
Που αφουγκράστηκες τις σιωπές του
Και γήτευσες με ένα χάδι την ταραχή της ψυχής του

Είναι η μέρα που θέλησες να μάθεις
τι αγαπά, τι ονειρεύεται, τι φοβάται
Είναι η μέρα που ρώτησες για το τι ένιωσε και όχι τι έκανε
Και άκουσες με αμέριστη προσοχή

Η μέρα που χαμογέλασε ο κόσμος 
Είναι η μέρα που ένα ακόμα παιδί 
Βρήκε παρηγοριά, ανακούφιση, γαλήνη
Είναι η μέρα που  έδωσες το χαμόγελο σου
Και πήρες πίσω ένα δικό του,
ανεκτίμητο δώρο!

Η μέρα που χαμογέλασε ο κόσμος
Είναι η μέρα που σώθηκε ένα παιδί
Γιατί εσύ, ήσουν Εκεί!

babies, girls, kids

Εσύ που με διαβάζεις ίσως να τα θυμήθηκες 
τα ποιηματάκια μου αυτά.
Μάρτης ήταν πάλι.
Με αφορμή τον Βαγγέλη που χάθηκε.
Είχα κλειστά τα σχόλια και ποτέ δεν μιλήσαμε για αυτά.
Σήμερα που δεν έχω άλλα να σου πω
σου δίνω το λόγο.....

Κι επειδή έχουν τη θεματική λέξη του
11ου Συμποσίου Ποίησης 
τα αφιερώνω με αγάπη
στο Συμπόσιο μας!

@ριστέα
_________________________________________


Σήμερα ......
Απαλά έρχεται η άνοιξη
μας λέει η me maria, στο mytripsonblog

Η φύση ζωγραφίζει το χορό της Άνοιξης, 
από τη rena στις Χειροκατασκευές

και λίγο πιο παλιά
Ο Μάρτης, τα χελιδόνια και η Νεράιδα της Άνοιξης! 
από τη Clelia,στο Νεράιδες και Δράκοι

Άνοιξη στα βάθη της Αβησσυνίας
από τη Maria Kanellaki, στο Απάγκιο

"Μέρες Άνοιξης"
από τη Metaxia Nikolopoulou, στο ΜΕΤΑΞΙΑ
_______________________________________________
συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!

κι εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης 
που τρέχει ήδη!
____________________________________________

υγ: Έχε το νου σου στο παιδί!
Γιατί μόνο 
αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα!

Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

22ο Φωτογραφίζειν ~ Επρόβαλε η Άνοιξη! Ξέχνα τα περασμένα!


Να κριθεί κάθε Άνοιξη από τη χαρά της 
από το χρώμα του το κάθε λουλούδι 
από τοχάδι του το κάθε χέρι 
ἀπ᾿ τ᾿ ανατρίχιασμά του το κάθε φιλί 

Μίλτος Σαχτούρης


Πάλε ξυπνάει της άνοιξης τ'  αγέρι
στην πλάση μυστικής αγάπης γλύκα,
σα νύφ' η γη, πόχει άμετρα άνθη προίκα
λάμπει ενώ σβηέται της αυγής τ'  αστέρι.

Λορέντζος Μαβίλης


Παντού ξεχύνετ' η χαρά. Μόνον εσύ, μικρή μου, βλέπεις τις τόσες
ομορφιές με μάτια δακρυσμένα. Έλα να βρεις παρηγοριά στ'
ολόθερμο φιλί μου! Επρόβαλε η Άνοιξη! Ξέχνα τα περασμένα!

Κώστας Καρυωτάκης 


Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει
θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά
και θα 'ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου
παλιέ μου φίλε

Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις
μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου
κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη,
πικραμένη σου μνήμη

Μανόλης Αναγνωστάκης


Άνοιξη θρύψαλο μενεξεδί
Άνοιξη χνούδι περιστέρας
Άνοιξη σκόνη μυριόχρωμη
[…]
Άνοιξη πίκρισμα του σκίνου
Άνοιξη άζωτο της αμασχάλης
Άνοιξη σουσάμι αόρατο
[…]
Άνοιξη μυρμηγκιά της μέρας
Άνοιξη αίμα του βολβού
Άνοιξη οπλοπολυβόλο απύλωτο
Στων ωραίων γυναικών τα χέρια
Όπου τύχει
Ριπές θανάτου
Εκατομμύρια σπερματοζωάρια
Στων ωραίων γυναικών τα χέρια
Τα δυνατά λουλούδια με τον ήλιο μέσα τους
[…]
Οδυσσέας Ελύτης


Απόψε κοιμηθήκαμε στην αγκαλιά της άνοιξης
ακουμπώντας το κεφάλι στην καρδιά της.
Ακούγαμε στον ύπνο μας τις ανάσες των πουλιών και την  καρδιά μας.
Το πρωί που ξυπνήσαμε, είδαμε τον ουρανό να περπατάει στην
κάμαρά μας σα γαλανό πουλί με χρυσά μάτια που τσίμπαγε
τα ψίχουλα των σκιών που ‘χαν μείνει από χθες βράδυ στο πάτωμα.
Μια στιγμή να νιφτούμε και φτάσαμε.

Γιάννης Ρίτσος


Με αυτή την τελευταία φωτογραφία πήρα μέρος 
στο 22ο Φωτογραφίζειν,
στο Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά, της Μαρίας Νικολάου
και πρώτευσα ωραιότατα από το τέλος!

Χτες μια άκρως χειμωνιάτικη εθνική επέτειος,
σήμερα ήλιος, έστω και με δόντια...
Επρόβαλε η Άνοιξη! 
Ξέχνα τα περασμένα!




συμμετέχεις και παρακολουθείς τις
Μέρες Άνοιξης,
το νέο μας δρώμενο!
κι 
εδώ
μαθαίνεις για το 
11ο Συμπόσιο Ποίησης 
που τρέχει ήδη!

Καλό Σαββατοκύριακο
Σας γλυκοφιλώ
@ριστέα