Παρασκευή, 24 Μαρτίου 2017

15ο Συμπόσιο Ποίησης - Οι συμμετοχές, Μέρος 1ο


Αγαπημένοι φίλοι και φίλες.
Η μέρα που σας δίνω τους θεσπέσιους καρπούς, 
τους οποίους για τρεις περίπου εβδομάδες συγκέντρωνα 
με περισσή φροντίδα, έφθασε επιτέλους!
Έστω και με μερικές ώρες καθυστέρηση.
Βλέπετε η ζωή έχει και τα απρόοπτά της,
άλλοτε όμορφα κι αξέχαστα, κι άλλοτε δύσκολα, που άνετα τα 
στέλνουμε στο πυρ το εξώτερον.
Παρά ταύτα πιστεύω ότι όλα είναι, ή μπορούν να γίνουν μαθήματα,
και η ζωή στο τέλος, όσες δυσκολίες και να έχει,
να δικαιώνεται ως Ωραία!

Κι αυτή τη φορά η συγκομιδή ξεπέρασε τις προσδοκίες μου.
Ποιήματα μικρά ή μεγάλα, ομοιοκατάληκτα ή μη,
με μέτρο ή χωρίς,
κάπου ανάμεσά τους θα βρείτε κι ένα χαϊκού,
απ'όλα είχε αυτό το 15ο Συμπόσιο Ποίησης.
Με μεγάλο ενθουσιασμό σήμερα
σας δίνω τους θησαυρούς μας 
και μοιράζομαι επιτέλους μαζί σας τη χαρά μου!
(Αυτή τη φορά και την ανακούφισή μου!)

Σας έδωσα τις λέξεις

ζω - ζωή - ζωντανός

(όποια από αυτές, σε όποια μορφή, κυριολεκτικά ή μεταφορικά,
σε έμμετρο ή ελεύθερο στίχο, ή χαϊκού,
η επιλογή ήταν και πάλι δική σας)
κι εσείς μου δώσατε 26 υπέροχα ποιήματα
Με έχετε συγκινήσει όσο δεν φαντάζεστε!



Σας θερμοπαρακαλώ: 

Δώστε χρόνο...
Διαβάστε με τη ψυχή σας.
Αφήστε την να τρέξει ανάμεσα στις λέξεις...
Μπείτε μέσα στο κάθε ποίημα. 
Νιώστε τον πόνο του ποιητή
καθώς αγωνιζόταν να ταιριάξει τις λέξεις του...
Φτάστε ως το τέλος.
Ξαναγυρίστε.
Απολαύστε.
Συγκινηθείτε.
Ταξιδέψτε.

Αυτό είναι το Συμπόσιο!

Στο τέλος, τυπικά και μόνο, δώστε τις ψήφους σας. 
Γνωρίζω τις δυσκολίες και σας νιώθω
Η αξιολόγηση γίνεται για τη χαρά της διαδικασίας και σύμφωνα με την
υποκειμενική άποψη των φίλων που βαθμολογούν.



Ευχαριστώ ΘΕΡΜΟΤΑΤΑ τους φίλους 

που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, αλλά και όλους όσοι 
θα διαβάσετε και θα μπείτε στη διαδικασία να ψηφίσετε.

Αυτή τη φορά έχουμε και πρωτοεμφανιζόμενους φίλους
που δοκιμάζονται στην ποίηση και χαίρομαι πολύ για αυτό,
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω όσους αποτελούν
τον κορμό αυτού του Συμποσίου
που είναι εδώ πάντα και το στηρίζουν, με όποιο τρόπο μπορούν
κάθε φορά.
Γιατί το Συμπόσιο είστε εσείς!
Είναι δικό σας!




Τα 26 ποιήματα
τα μοίρασα, όπως πάντα, σε 3 αναρτήσεις. 
Η μετάβαση σε κάθε μία διευκολύνεται με συνδέσμους! 
Κι αυτή τη φορά μια φωτογραφία συνοδεύει κάθε ποίημα.



Οι όροι της βαθμολόγησης:

Αν είσαι φίλος του μπλογκ μπορείς να ψηφίσεις.


Άγνωστοι και πρωτοεμφανιζόμενοι δεν θα γίνουν δεκτοί!

ΠΡΟΣΟΧΗ!

Κι αυτή τη φορά, κρατάμε την ίδια βαθμολόγηση:

Έχετε λοιπόν τους βαθμούς 3,2,1,1,1 στα χέρια σας.
Χρησιμοποιήστε τους με σύνεση.

Υποχρεωτικά και τις 5 βαθμολογίες.


Το 3 στο ποίημα που σας γοήτευσε περισσότερο 
το 2 στο επόμενο ποίημα που σας άρεσε και τους τρεις άσους 
στις επόμενες αγαπημένες σας επιλογές.

Από αυτή τη στιγμή, έως και την 
Πέμπτη, 30 Μαρτίου, 
στις 8 το βράδυ, 
διαβάζουμε, σχολιάζουμε, βαθμολογούμε.

Παρασκευή 31/03

θα έχουμε τη γιορτή λήξης 
και την ανακοίνωση του μεγάλου νικητή, 
καθώς και τον νικητή της κλήρωσης


Αφήνετε το σχόλιο σας με τη βαθμολογία σας σε αυτή την ανάρτηση.
Όλοι όσοι συμμετέχουν μπορούν (και είναι επιθυμητό) να βαθμολογήσουν,
χωρίς όμως να μπορούν να ψηφίσουν τη δική τους συμμετοχή.

Οι δημιουργοί χαίρονται με κάθε μικρό ή μεγάλο σχόλιο,

ακόμα κι αν δεν πάρουν βαθμολογία. Ο βαθμός δεν είναι ο στόχος.
(θέλω να πιστεύω). 

Ελπίζω να μην έχασα καμία συμμετοχή 
αλλά και να μην μετέφερα κάτι λάθος.
Αν δείτε εγκαίρως κάποιο λάθος, σας παρακαλώ, 
ειδοποιήστε με, να το διορθώσουμε


Σας θυμίζω:
Το Συμπόσιο δεν είναι επίσημος διαγωνισμός.
Είναι ένα διαδικτυακό μας δρώμενο.

Δημιουργήθηκε για τα blogs (ή τους άστεγους φίλους) με τα οποία/ους
έρχομαι σε αλληλεπίδραση. 
Οι περισσότεροι μεταξύ μας πια γνωριζόμαστε
(αρκετοί γνωριστήκαμε μέσα από το Παιχνίδι των λέξεων
του TEXNIS STORIES, πάνω στο οποίο κι αρχικά πάτησα).
Καθώς πλέον σας γνωρίζω όλους,
μπορώ να διασφαλίζω και τη διαφάνεια.

Συμμετέχουν πάντα, είτε στη δημιουργία, είτε στη βαθμολόγηση, 
μόνο φίλοι αναγνώστες.
Σας ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων.

Καλή σας ανάγνωση!
@ριστέα



1.Ζωή είναι...

Η ζωή, που λέτε, μπορεί να είναι παραμύθι, 
η ένα ξέφωτο μαγεμένου δάσους
Μια βάρκα που πλέει μεσοπέλαγα
ή ένα κλειδί που ανοίγει μιά πόρτα

Ένα παιδί που γελάει με την ψυχή του
ή μια γυναίκα που μόλις έκλαψε
Ένα λουλούδι την πρώτη μέρα της Άνοιξης
ή το βαθύ σκοτάδι μιας νύχτας του χειμώνα

Η ζωή, φίλοι μου, είναι πολύβουος δρόμος,
ανάσα νεογέννητου και θρίαμβος αγάπης
Η ζωή, τώρα που το σκέφτομαι, μοιάζει και με θάνατο, 
αλλά στο τέλος της μέρας σημάδια ζωής αναδίδει...




2. Του Μάρτη βραχιόλια

Με του Μάρτη βραχιόλια
στολίζω τριανταφυλλιές
ας τα κλέψουν χελιδόνια
για να χτίσουνε φωλιές.

Κεράσια θα χορτάσεις
μία νύχτα δροσερή
μήπως με κεράσεις
κατακόκκινο φιλί.

Αεράκι ψιθυρίζει:
"Θα πικραθείς ξανά".
Τρεμάμενα χείλη
ραγισμένη η καρδιά.

Αστειεύεται ο Απρίλης
με το άδειο μου χάδι
θα έρθεις, θα φύγεις
η ζωή κύκλους κάνει. 




3. Ο δείκτης​

Η μία πλευρά της ζωής
ένα δάχτυλο μόνιμα
να δείχνει.

Το κακό μας χάλι.
Τη ρημάδα κοινωνία.
Σαπίλα παντού. 
Βρώμικοι άνθρωποι.
Ανήθικες πράξεις.
Μυαλό που δεν βάζουμε.
Κι αυτό που έχουμε
να χάνουμε.
Ένα ατελείωτο καρναβάλι.
Διαφθορά.
Σκάνδαλα.
Σε τι κόσμο θα μεγαλώσουν
τα παιδιά μας;

Η άλλη πλευρά της ζωής
ένα δάχτυλο στραμμένο
προς τα μέσα.




4.Ανομολόγητα πάθη

Γρατζουνιά στο μυαλό η σκέψη σου...
Σα σκιά, που μ' εγκλωβίζει μέσα της...
Μια έκρηξη σιωπής, ανατινάζει τη νύχτα...
Στον καπνό του τσιγάρου, σχηματίζονται όσα
μου πλημμυρίζουν το μυαλό...
Είναι κι αυτά τα γαμημένα τείχη...
Πολλές φορές, λόγος για να μη προσπαθείς...
Όσα μου έμαθες, αρκούν για μία ολόκληρη ζωή...
Για τις επόμενες... δε μ' ενδιαφέρει... 





5. Ψίθυροι απόγνωσης μιας απαχθείσας κόρης

Άγνωστε επισκέπτη μου,
Σε βλέπω εδώ και ώρα να με κοιτάς και να θαυμάζεις το κάλλος και την ομορφιά μου
και σκέφτομαι,
πόσο πιο όμορφη θα φάνταζα στα μάτια σου κάτω από το φως του δικού μου ουρανού.
Εκεί…
Στην μακρινή πατρίδα μου…
Ναι. Ξέρεις, δεν ανήκω εδώ.
Κι όσο κι αν με προσέχουνε, κι όσο κι αν σε περίοπτη θέση με έχουν τοποθετήσει,
γνωρίζουν  πως ποτέ δική τους δεν θα γίνω.
Άγνωστε επισκέπτη μου,
Νιώθω μεγάλη μοναξιά και πνίγομαι σ’ αυτήν την κρύα ξένη αίθουσα
όπου με καταδίκασαν αυθαίρετα να υπάρχω.
Θρηνώ για τόσα χρόνια που βίαια με ανάγκασαν να ζω μακριά
από τις αδελφές και την πατρίδα μου.
Κι ο πόνος που αισθάνομαι, δυσβάσταχτος και επαχθής για ΄μένα είναι.

Με βλέπεις εδώ, να στέκω αγέρωχη και δυνατή,
μα μέσα μου να ξέρεις πως είμαι κομματιασμένη σε χιλιάδες θραύσματα
και μια θλίψη διακατέχει την ψυχή μου.
Κι ας μην θέλω από υπερηφάνεια να το αφήσω να γίνει ορατό αυτό  στο βλέμμα σου.
Είμαι μόνη κι έρημη, πονάω και κρυώνω.
Είμαι μόνη κι έρημη. Πονάω και κρυώνω…
Είμαι μόνη.  Κι έρημη.  Πονάω.  Και κρυώνω…
Αποκομμένη απ’ την πατρίδα μου κι από τις άξιες θαυμασμού αδελφές μου…

Άγνωστε επισκέπτη μου,
Σε βλέπω εδώ και ώρα να με κοιτάς και να θαυμάζεις το κάλλος και την ομορφιά μου
και σκέφτομαι,
πόσο πιο όμορφη θα φάνταζα στα μάτια σου κάτω από το φως του δικού μου ουρανού.
Εκεί…
Στην μακρινή και ένδοξη πατρίδα μου…
Ανάμεσα στις όμορφες κι άξιες θαυμασμού πέντε αδελφές μου…



Εδώ τελείωσαν οι πρώτες 
5 συμμετοχές.

Για τις συμμετοχές 6-15 πάτησε ►εδώ.
Για τις συμμετοχές 17-26 πάτησε ►εδώ.