Κυριακή, 10 Μαρτίου 2013

Το θαύμα της θέλησης

Από μικρή θαύμαζα τους δυνατούς ανθρώπους. Όχι αυτούς που τραβούσαν αυτοκίνητα με τα δόντια ή έσκιζαν τηλεφωνικούς καταλόγους λες κι ήταν τσιγαρόχαρτα. Θαύμαζα αυτούς που η φύση δεν τους προίκισε με τίποτα από τα απλά φυσιολογικά που μου έδωσε εμένα κι εσένα. Που τους στέρησε πολλά κι όμως αυτοί όχι απλά βρήκαν το δρόμο τους, μα έκαναν στο τέλος θαυμαστά πράγματα.

Όταν με ρωτούσαν αν έχω πρότυπο και ποιο, εγώ από μικρή έδινα μία και μόνη απάντηση: Έλεν Κέλλερ. Προτού καν ακόμα δω την ταινία με τη ζωή της, πριν αρχίσω να ρουφώ σαν σφουγγάρι οτιδήποτε είχε σχέση με τη ζωή της.
Η ιστορία της σε πολλούς πιθανόν να είναι γνωστή: Όταν ήταν 19 μηνών η γεννημένη στα 1880, Αμερικανίδα (Γερμανίδα στην καταγωγή) Helen Keller πιθανότατα από μηνιγγίτιδα ή οστρακιά, μένει κωφή και τυφλή και κατά συνέπεια άλαλη! Θα γίνει διάσημη αργότερα, αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή.

Φανταστείτε ένα παιδί που μεγαλώνει σε ένα κόσμο σκοτεινό, άχρωμο,άηχο.

Δεν έχει δει ποτέ το πρόσωπο της μητέρας του.
Δεν έχει δει τον ήλιο, δεν γνωρίζει την ομορφιά της άνοιξης και την λάμψη του καλοκαιριού. 
Δεν την έχει νανουρίσει η γλυκιά φωνή της μανούλας. Δεν έχει γαληνέψει με το θρόισμα των φύλλων. Δεν έχει ποτέ μαγευτεί με τα κελαηδήματα των πουλιών. Ποτέ !

Σκεφτείτε μαρτύριο. 
Να διψά και να μην μπορεί να το ζητήσει.
Να πεινά και να μην υπάρχει τρόπος να ικανοποιήσει την πείνα της.
Να είναι βουβή μέσα σε απέραντους σκοτεινούς θαλάμους. 

Μα μέσα σε όλη αυτή την ατυχία ( ; -φτάνει η λέξη για να περιγράψεις ένα δράμα;) να που η ζωή της έχει στείλει μια οικογένεια που έχει περίσσια αγάπη κι ενδιαφέρον. Όταν ήταν στα έξι της, η μητέρα που αγωνιούσε για το σπλάχνο της κι έψαχνε  να βοηθήσει ή έστω να ελπίσει, παίρνοντας θάρρος κι έμπνευση  από μια αφήγηση του Κάρολου Ντίκενς,για την εκπαίδευση ενός άλλου τυφλού και κωφάλαλου παιδιού (μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στα 1886 περίπου, τι ενημέρωση να υπήρχε τότε;) αρχίζει να αναζητά τρόπους. Ο πατέρας θα πάρει τη μικρή Έλεν και θα πάει σε μια άλλη πόλη αναζητώντας ιατρική αρχικά βοήθεια και κατεύθυνση. Εκεί θα του προταθεί μια δασκάλα κωφών, μόλις 20 ετών να αναλάβει το δύσκολο έργο να επικοινωνήσει με το σιωπηλό παιδί. Το όνομα αυτής: Αν Σάλλιβαν.

Για μένα δεν μπορείς να μνημονεύεις τη μία χωρίς να αναφέρεις την άλλη. Οι ζωές τους, συνυφασμένες. Η φιλία τους θα κρατήσει 49 χρόνια. Είναι ο θεόσταλτος άγγελος που θα εισβάλλει στα σκοτάδια της μικρής Έλεν και θα την οδηγήσει στο φως! Κι ας μην το είδε ποτέ της! Της χαρίζει μια κούκλα με το καλώς ήλθες και ταυτόχρονα της γράφει τη λέξη "κ-ο-ύ-κ-λ-α" γράμμα γράμμα μέσα στο χέρι. Θα περάσουν βδομάδες μέχρι να κατανοήσει η μικρή Έλεν πως κάθε πράγμα έχει το όνομά του.Στην αρχή είναι για αυτή ένα παιχνίδι μίμησης.
Αφού παιδέψει τη δασκάλα της πολύ, αφού σπάσει την άλλη κούκλα που θα της δώσει η δασκάλα της από το μπέρδεμα της γιατί χρησιμοποίησε τα ίδια γράμματα (κ-ο-υ-κ-λ-α) η δασκάλα της την πάει στην αντλία νερού για να της διδάξει το νερό κι εκεί θα αρχίσει σιγά σιγά να ανακαλύπτει την επικοινωνία, τη γλώσσα! Πράγματα για μας αυτονόητα και δεδομένα χρειάστηκαν τεράστια υπομονή κι επιμονή από τη δασκάλα Σάλλιβαν και τρομερή θέληση και κουράγιο από τη μικρή Έλεν. Εκείνη τη μέρα που έσπασε την κούκλα κι ένιωσε ότι όλα τα πράγματα είχαν ένα όνομα, ένιωσε πρώτη φορά μεταμέλεια.
Πόσο σημαντικό είναι να νιώθεις μεταμέλεια! Να αναγνωρίζεις ένα λάθος σου! Ακόμα και μέσα στους σιωπηρούς κόσμους υπάρχουν όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα.

Εκείνο το βράδυ σκέφτομαι την ευτυχία της! Σχεδόν τη νιώθω! Κάποιος είχε μπει μέσα της και την είχε τραβήξει έξω! Κάποιος είχε το κουράγιο να πιστέψει σε αυτήν! Και να τη βοηθήσει! Δυνατό αίσθημα και για τις δύο! Προσπαθώ να μπω και στη θέση της δασκάλας. Παρακολουθεί το μικρό κορίτσι , ανέχεται τα καπρίτσια ενός δύσκολου παιδιού- και πώς να μην ήταν εξάλλου; Γιατί το κάνει; Ποια η ανταμοιβή; Αν έχεις διδάξει και βλέπεις έπειτα το πρόσωπο του παιδιού που δίδαξες, αν αγωνιάς μαζί του για κάθε γράμμα, για κάθε συλλαβή κι έπειτα βλέπεις να σχηματίζει τις λέξεις και να μαθαίνει και να μαθαίνει.... πετάς κι εσύ τότε μαζί του....Λάμπει το παιδί , λάμπεις κι εσύ... Και τότε και κούραση και κόποι όλα πάνε περίπατο!
Συγχωρέστε με. Μπήκα ξανά για λίγο στη θέση της δασκάλας.Αν εγώ το ένιωθα με δυσλεξικά παιδιά, αν εγώ το ένιωσα με κάθε παιδί που του δίδαξα προανάγνωση, φανταστείτε αυτή τη δασκάλα! Πόσο ευτυχισμένη θα ήταν σε όλη της τη ζωή! Κι ας αφοσιώθηκε μοναχά σε αυτό το κοριτσόπουλο στη ζωή της κι έμεινε ....δεσποινίς!
Φανταστείτε και τη μικρή Έλεν τώρα! Είχε μάθει να επικοινωνεί. Είχε μάθει ότι τα πάντα έχουν όνομα. Μπορούσε να διαβάζει έπειτα τα πρόσωπα των άλλων με τα χέρια της , το λαιμό τους, τα γράμματα που της έγραφαν μέσα στη χούφτα της!
Κι έγραφε κι αυτή .....'

Η συνέχεια είναι γνωστή: Μαθαίνει τη νοηματική,  το σύστημα τυφλών Μπράιγ,διδάσκεται φιλοσοφία, μαθηματικά, φιλολογία, καλές τέχνες, μαθαίνει όχι μία αλλά πέντε γλώσσες ( αγγλικά ,γερμανικά, γαλλικά, αρχαία ελληνικά και λατινικά) προεδρεύει σε ίδρυμα για τυφλούς για δεκαπέντε χρόνια, γνωρίζεται με  σπουδαίους ανθρώπους των γραμμάτων της εποχής εκείνης. ταξιδεύει σε πολλά μέρη της γης ( και στην πατρίδα μας ήρθε μία και μοναδική φορά μετά την κατοχή για τη δημιουργία του Φάρου Τυφλών) κάνει τόσα πολλά απίστευτα για ένα κορίτσι που ατύχησε τόσο πολύ στο ξεκίνημα της ζωής του!

Σκοπός μου δεν ήταν να κάνω ένα αφιέρωμα ή τη βιογραφία της Κέλλερ. Στο διαδίκτυο αν googlαρεις το λήμμα θα διαβάσεις πολύ περισσότερα και πιο τεκμηριωμένες πληροφορίες, ενώ στο you-tube θα βρεις με το όνομά της ακόμα και βίντεο με την ίδια και τη δασκάλα της. Μπορείς επίσης να βρεις σε συνέχειες την υπέροχη ταινία“The miracle worker”. Υπάρχουν δύο ταινίες, η μία του 1962 κι η άλλη του 2000).

Η περίφημη σκηνή του νερού! 
Είναι η σκηνή (από την ταινία του 1962 ) 
που η μικρή Έλεν αντιλαμβάνεται πως όλα τα πράγματα έχουν ένα όνομα

Σκεφτόμουν όλους εμάς, που έχουμε όλες μας τις αισθήσεις. Που βλέπουμε όλα τα χρώματα, ακούμε όλους τους ήχους, μιλάμε πολύ εύκολα στους άλλους κι ακούμε τι μας λένε.
Πόσο νιώθουμε ευγνωμοσύνη για όλα αυτά; Πόσο τα εκτιμούμε; Αλήθεια πόσο εκμεταλλευόμαστε όλες μας τις δυνατότητες; Πόσο αξιοποιούμε την όρασή μας και την ακοή μας για να κάνουμε όσα περισσότερα μπορούμε; Για να γεμίσουμε γνώση; 

Η Έλεν τα στερήθηκε. Κι όμως έκανε όσα δεν θα κάνουμε εμείς σε μια ολόκληρη ζωή.
Φυσικά δεν εννοώ ότι θα έπρεπε να μάθουμε πέντε γλώσσες και να γυρίσουμε όλο τον κόσμο για να πούμε ότι αξίζουμε! Αλλά ας τη θυμόμαστε πού και πού όταν εύκολα εγκαταλείπουμε χωρίς να προσπαθήσουμε. Ας τη θυμόμαστε πού και πού όταν κοιτάζουμε τον ουρανό ή ένα λουλούδι. Ή όταν ακούμε το όνομά μας.....

Σας εύχομαι ένα υπέροχο βράδυ!
@ριστέα
Η δύναμη της θέλησης παρά τις αντίξοες συνθήκες!

Η Έλεν Κέλλερ είχε γεννηθεί στις 27 Ιουνίου. 

42 σχόλια:

  1. Πόση δυναμική κρύβει μέσα της αυτή σου η ανάρτηση!Τόσο όμορφα και απλά διατυπωμένη,δώρο σε μας,που ξεχνούμε πόσο "τυχεροί" είμαστε που έχουμε όλες μας τις αισθήσεις,παίρνοντας τα όλα ως δεδομένα.Σ'ευχαριστώ για τον δημιουργικό προβληματισμό,ένα όμορφο βράδυ σου εύχομαι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα!
      Δεν ήθελα ένα περίτεχνο κείμενο. Ήθελα όποιος περάσει και το διαβάσει να σταθεί λίγο και να σκεφτεί για όλα όσα έχει και ίσως να ξεχνά από κεκτημένη ταχύτητα να εκτιμήσει!
      Σε ευχαριστώ πολύ πολύ!
      Να έχεις κι εσύ ένα όμορφο βράδυ!

      Διαγραφή
  2. Η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στα μικρά πράγματα (που στην ουσία όμως, είναι μεγάλες έννοιες...)
    Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς, μόνο σε στιγμές πόνου ή δυστυχίας το αναλογιζόμαστε αυτό...
    Η ανάρτησή σου είναι πολύ συγκινητική κ' διδακτική...
    Και τουλάχιστον, στην συγκεκριμένη περίπτωση, βρέθηκαν άνθρωποι πλάι της, που της στάθηκαν κ' την οδήγησαν στην γνώση, στην επικοινωνία, στα "αυτονόητα" για τους "πολλούς"...
    Το τραγικό είναι πως υπάρχουν άτομα γύρω μας, σήμερα, που αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις κ' όλοι (συγγενείς, κοινωνία, κράτος) τους έχουν γυρισμένη πλάτη...
    ...
    Πολύ δυνατή η ανάρτησή σου...
    Ένα γλυκό φιλί, κορίτσι μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γιάννα μου ...πολύ σωστά στάθηκες ότι η Κέλλερ είχε τη δέουσα βοήθεια κι αυτό είναι πολύ σημαντικό!
      Πόσο τραγικό να έχεις ανάγκη και να παίρνεις βοήθεια από πουθενά;
      Άρα δεν πρέπει να διδαχτούμε μόνο από τη θέληση της Κέλλερ αλλά κι από την υπέροχη οικογένειά της που της παρείχε τη βοήθεια μέω της δασκάλας της!
      Φιλάκια γλυκιά μου!
      Καλό ξημέρωμα!

      Διαγραφή
  3. Λίγες ημέρες πρίν είχα αφήσει μια μελωδία που ξεκινούσε “Isn't it marvelous that we have been given the gift of seeing and hearing ?” κάτι που όσο και να το διαβάζουμε όσο και αν μας το λένε, λόγω του δεδομένου, δεν αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος αυτών των ικανοτήτων. Η Κέλλερ και ο κάθε άνθρωπος με μειωμένες αισθήσεις είναι εκείνοι που θα’πρεπε να μας θυμίζουν την αξία όλων αυτών που έχουμε και να τα εξυμνούμε καθημερινά γεμίζοντάς τα με επαίνους για τ’απλά της ζωής.

    Δεν συνηθίζω να λέω “να ζούμε την ημέρα μας σαν να’ναι η τελευταία” αλλά να την ζούμε σαν να’ναι η πρώτη ημέρα της υπόλοιπης ζωής μας...έχει μια άλλη έκβαση, πιο αισόδοξη… λαμβάνεις διαφορετικά τις εικόνες...
    Όμορφη η φωτογραφία σου, όμορφο το κείμενό σου.
    Την καλησπέρα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. καλησπέρα χαρά μου!
      Πόσο προσπερνάμε όσα έχουμε και τα θεωρούμε δεδομένα; Ίσως καταντήσω κουραστική ή γραφική μιλώντας συχνά για αυτό αλλά μου κάνει καλό κι εμένα. Αναπνέω πιο καλά, παρατηρώ πιο προσεκτικά ακούω πιο προσηλωμένη. Και κυρίως θυμάμαι να μην τρέχω διαρκώς!
      Πολύ όμορφο αυτό που είπες: να ζούμε την κάθε μέρα σαν να’ναι η πρώτη ημέρα της υπόλοιπης ζωής μας!
      Φιλιά!
      Καλό βράδυ!

      Διαγραφή
  4. Μόλις διάβασα τις πρώτες λέξεις της ανάρτησης σου ο νους αυτόματα πήγε στην Έλεν Κέλλερ ώσπου το είδα και γραμμένο από σένα. Πέραν αυτής θαυμάζω πιο πολύ την δασκάλα που βρήκε τρόπο να της δείξει τον κόσμο γύρω της. Αξίζει να της θυμόμαστε κάθε φορά που λυγίζουμε.
    Καλή εβδομάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που θαυμάζεις τη δασκάλα της ! Νομίζω χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε ιστορία!
      Καλή εβδομάδα και σε σένα χαρά μου!
      Φιλιά!

      Διαγραφή
  5. Κι εγώ πάντα όταν σκέφτομαι την Έλεν Κέλλερ έρχεται αυτόματα στο μυαλό μου και η Αν Σάλλιβαν..δε νομίζω να υπάρχει άνθρωπος που δεν έχει θαυμάσει και τις δυο και να μην έχει πάρει δύναμη από την Έλεν Κέλλερ.
    Μπράβο..φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Μαρία μου, καλή εβδομάδα.
      Χαίρομαι πολύ που θαυμάζεις το ίδιο και τις δυο ( όχι ότι περίμενα κάτι διαφορετικό από σένα!
      Τα φιλιά μου!

      Να έχεις μια υπέροχη μέρα και εβδομάδα κοπέλα μου! ♥

      Διαγραφή
  6. Ξέφυγες από ένα τυπικό βιογραφικό κείμενο.
    Μας έκανες να βυθιστούμε μέσα του!
    Μας πήρες από το χέρι και μας έβαλες σ΄ένα σκοτεινό τούνελ,
    χωρίς ήχους, χωρίς γέλιο, χωρίς φωνές..και ύστερα μας οδήγησες στην ζωή!
    Κάθε κίνηση από τα δάχτυλά στη χούφτα μας, και μια έκρηξη στο μυαλό μας..
    Κάθε άγγιγμά, και μια ελπίδα στην καρδιά μας, που βρήκε νόημα να χτυπάει πιο γρήγορα..
    Μας έκανες να νιώσουμε την ανάγκη να πούμε ευχαριστώ..
    Ευχαριστούμε για αυτή την τόσο βαθιά ανθρώπινη ανάρτηση!
    Καλό σου βράδυ Αριστέα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα Ανταίε μου!
      Διαβάζοντας την περιγραφή σου είναι σαν αν περιγράφεις τα συναισθήματά μου καθώς έγραφα!
      Ευχαριστώ δεν πάνε σε μένα. Να ευχαριστούμε τη ζωή που υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι που μας δείχνουν την απίστευτη δύναμη που έχουμε όχι μόνο να ξεπερνάμε τις ατέλειες μας αλλά κυρίως να ευτυχούμε παρά αυτές!

      Να έχεις μια πολύ όμορφη και δημιουργική εβδομάδα!
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  7. Την περίμενα με αγωνία την ανάρτηση αυτή, όπου έγραψες όλα όσα ήθελα να είχαν γραφτεί...
    Την ιστορία αυτή όσες φορές κι αν τη διαβάσω, ή τη δω σε έργο πάντα θα με συγκινεί και θα μου δείχνει πόση δύναμη κρύβουμε μέσα μας.
    Βουνό μπορούμε να νικήσουμε...
    Όμως και η υποστήριξη παίζει κι αυτή το ρόλο της.
    Ίσως μεγαλύτερο απ' την θέλησή μας μόνη της...
    Καλή εβδομάδα να έχεις.
    Τα φιλιά μου Αριστέα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλημέρα γλυκιά μου Φλώρα!
      Κι εγώ με την ίδια αγωνία κι έξαψη περίμενα να ολοκληρώσω αυτό που είχα πολύ καιρό στη σκέψη!
      Κάνεις πολύ καλά κι αναφέρεσαι στην υποστήριξη! Τα μηνύματα της ιστορίας αυτής είναι πολλαπλά!Ένα από αυτά , το ίδιο σπουδαίο είναι πόσο σημαντικό είναι να προσφέρουμε τη βοήθειά μας όταν μας χρειάζονται! Χωρίς υποστήριξη είναι όλα πιο δύσκολα!
      Φιλάκια Φλωρούκο μου, καλή εβδομάδα και σε σένα!
      :))

      Διαγραφή
  8. Ωχ Αριστέα μου πόσο όμορφα το παρουσίασες..Συγκινητικό, όμορφο..Πολύ καλά έκανες αυτή την ανάρτηση για όσους δεν γνωρίζουν την Ελεν Κέλλερ και τη ζωή της (όπως εγώ) Ούτε την ίδια γνώριζα , ούτε ταινία είχα δει...Τώρα έμαθα πρώτη φορά τη ζωή της, τη δασκάλα της, όλα όσα γράφεις και την ίδια ως ύπαρξη..
    Η δύναμη της θέλησης όλα τα μπορεί..Δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δε θέλω...
    Πολύ όμορφη η φωτογραφία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δελφινάκι μου, καλημέρα και καλή εβδομάδα.
      Σας αποζημίωσα που περιμένατε λιγάκι ε;
      Χαίρομαι που έδωσα την ευκαιρία να μάθεις για τη ζωή αυτής της υπέροχης γυναίκας αλλά και για το πόσο σημαντικό είναι να δίνουμε τη βοήθειά μας στους άλλους! Θέληση πάνω από όλα κοπέλα μου, έτσι!
      Φιλάκια πολλά! ♥

      Διαγραφή
  9. Το να παλεύεις, για το καλύτερο. Να ελπίζεις, να θέτεις στόχους, να τους εκπληρώνεις και να αποτυγχάνεις, είναι αυτό που μας κάνει Ανθρώπους.
    Καλή Εβδομάδα Αριστέα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο Ben!
      Τα είπες όλα!
      Χαρούμενη εβδομάδα γλυκέ μου! ♥

      Διαγραφή
  10. Πολύ όμορφα δοσμένη η δημοσίευσή σου Αριστέα μου!Έτσι ακριβώς για να μας θυμίσει πως αυτή η ζωή δεν ήταν και δεν είναι ποτέ δεδομένη.Παλεύουμε και μιζεριάζουμε γι΄ ασήμαντα πράγματα κι ανούσιες κατάστασεις.Μαλώνουμε και παρεξηγούμαστε χωρίς δεύτερη σκέψη.Παραβλέπουμε τα καθημερινά θαύματα, γιατί τα θεωρούμε δεδομένα!Κι όμως πόσοι τέτοιοι άνθρωποι υπάρχουν γύρω μας σαν την Έλεν Κέλλερ και τραβάνε το δικό τους Γολγοθά!
    Όταν όμως έχουμε πίστη μέσα μας, τότε βλέπουμε τα θαύματα ακόμα και με κλειστά μάτια!Κι αν είμαστε αδύναμοι, αρκεί και μόνο αυτός που θα σε βοηθήσει να ΄χει την ίδια πίστη και να βλέπει με τα ίδια μάτια!
    Μ΄ έκανες να θυμηθώ πως είμαι άνθρωπος!
    Χαρούμενη εβδομάδα να περάσεις καλή μου και σ΄ ευχαριστώ!Φιλάκια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μίλησες για καθημερινά θαύματα Σοφία! Καλύτερες λέξεις δεν θα μπορούσες να είχες χρησιμοποιήσει για αυτά που μας χαρίστηκαν απλόχερα και τα προσπερνάμε!
      Θαύματα, πίστη, θέληση, επιμονή,υποστήριξη, προσφορά ....όλα αυτά από μία αφήγηση!
      Χαίρομαι που μια ιστορία από μία άλλη εποχή μας άγγιξε όλους τόσο πολύ!
      Φιλάκια! Καλή εβδομάδα κι από δω! ♥

      Διαγραφή
  11. Εξαιρετικό!
    Δυστυχώς, έτσι είναι η πάστα των ανθρώπων, να εκτιμούμε πράγματα μόνο όταν τα χάνουμε και μάλλον δεν πρόκειται ποτέ να μάθουμε την σωστή σειρά...! Πάντως και ένα "σε ευχαριστώ" που και που στις προσευχές μας, πέραν του "σε παρακαλώ"...θα ήταν πολύ καλό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευτυχώς που υπάρχουν τέτοιες μορφές να μας εμπνέουν!
      Κι έχεις απόλυτο δίκιο για τη προσευχή!
      Ένα ευχαριστώ έχει τεράστια σημασία!
      Τα φιλιά μου! ♥

      Διαγραφή
  12. Το κείμενό σου κάνει τον άλλο να σκεφτεί αυτά που έχει και πόσο σημαντικά είναι, τα απλά καθημερινά πράγματα που κάποιοι τα θεωρούμε δεδομένα, αυτό εισέπραξα εγώ και πολύ μου άρεσε.
    Μακάρι να το έχουμε όλοι πάντα στο μυαλό μας και να μην χάνουμε την ουσία.
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτός ήταν ο σκοπός μου! Η ιστορία είναι γνωστή! Τι καινούργιο είχα να προσθέσω ; Τίποτα! Μόνο να μας ξαναθυμίσω γιατί πρέπει να χαμογελάμε και α λέμε ευχαριστώ!

      Τα φιλιά μου!
      Καλή εβδομάδα! ♥

      Διαγραφή
  13. Συγκλονιστική η ανάρτησή σου.. γιατί με έκανε να νιώθω τόσο λίγη.. το χρειαζόμαστε μερικές φορές αυτό το ξύπνημα. Έχουμε τόσα πολλά και επαναπαυόμαστε και τα θεωρούμε και δεδομένα..δεν τα εκμεταλλευόμαστε να πάμε μπροστά..

    Πολλά φιλάκια σου στέλνω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ κορίτσι μου γλυκό! :)
      Μαζί ξυπνήσαμε! Κι εγώ έχω την ίδια ανάγκη της υπενθύμισης ( κακώς βέβαια) ...ας τη θυμόμαστε όλοι μας λοιπόν πού και πού!
      Τα φιλιά μου!
      Χαρούμενη εβδομάδα!

      Διαγραφή
  14. Καλησπέρα Αριστέα! Πολύ συγκινητικό το αφιέρωμα... Αυτά είναι πρότυπα, αυτοί είναι δυνατοί άνθρωποι στην ψυχή και όχι μόνο στους μυς...
    Θέλω να σε ευχαριστήσω για την αναδημοσίευση κ το καλόγνωμο στου σχόλιο!!
    Καλή εβδομάδα να έχεις! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλησπέρα καλή μου! Χαίρομαι που μας άγγιξε όλους αυτή ιστορία, γνωστή μεν, καλό δε να θυμόμαστε τέτοια παραδείγματα συχνότερα!
      Το κείμενό σου είχε μεγάλη απήχηση στους φίλους μου στο φέις!
      Τα καλά κείμενα πρέπει να μοιράζονται και να αναδημοσιεύονται!

      Τα φιλιά μου!
      Χαρούμενη εβδομάδα σου εύχομαι! :)

      Διαγραφή
  15. Απίστευτη η ανάρτησή σου! Με ταξίδεψε ο περιγραφικός λόγος σου... οι περισσότεροι γνωρίζουμε την Κέλλερ, αλλά μέσα από τα δικά σου μάτια τη γνώρισα αλλιώς.

    Κρατώ αυτή σου τη φράση*... έχεις τόσο, μα τόσο δίκιο... δε θα μπορούσα να το δώσω καλύτερα από όσο το έδωσες εσύ!! Λάμπεις από περηφάνια... για το ίδιο το παιδί! Να είσαι καλά, φιλάκια πολλά!

    * "Αν έχεις διδάξει και βλέπεις έπειτα το πρόσωπο του παιδιού που δίδαξες, αν αγωνιάς μαζί του για κάθε γράμμα, για κάθε συλλαβή κι έπειτα βλέπεις να σχηματίζει τις λέξεις και να μαθαίνει και να μαθαίνει.... πετάς κι εσύ τότε μαζί του....Λάμπει το παιδί , λάμπεις κι εσύ... Και τότε και κούραση και κόποι όλα πάνε περίπατο!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή εβδομάδα, να έχεις, δεν είπα πριν!!!

      Διαγραφή
    2. Καλησπέρα γλυκιά μου Έλλη! Σε ευχαριστώ που μπήκες μέσα στην ανάρτηση και ταξίδεψες μαζί μου!

      Για να σε αγγίξει το συγκεκριμένο κομμάτι έχεις διδάξει Έλλη μου!
      Έχεις λάμψει κι εσύ, έχεις πετάξει μαζί με το μαθητή;
      Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να μου το επιβεβαιώσεις! Είμαι σίγουρη!

      Τα φιλιά μου!
      Χαρούμενη εβδομάδα και σε σένα καλή μου!

      Διαγραφή
  16. Συγχαρητήρια για την ανάρτησή σου.
    Για το κορίτσι αυτό, δεν έχω λόγια... είμαστε μικροί και λίγοι για να σχολιάσουμε.

    Καλό βράδυ Αριστέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μόνο να μαθαίνουμε Μαρία μου!
      Ελάχιστη, έτσι αισθάνομαι κι εγώ!
      Φιλιά !
      Καλό ξημέρωμα γλυκιά μου!

      Διαγραφή
  17. Ευτυχως που υπαρχουν κ αυτες οι μορφες της ιστοριας για να μαθαινουμε να εκτιμαμε οσα μας χαριστηκαν απλοχερα κ να καταλαβαινουμε την πραγματικη αξια τους!
    Φιλακια,καλη μου!!!
    Κ γω νιωθω πολυ "μικρη" κ "λιγη" μπροστα σε τετοιες υπερανθρωπες προσπαθειες!
    ;-)
    Vailie*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μικρό Βαϊλί μου ...καλώς μου το! :)))
      Ευτυχώς όντως που υπάρχουν να παίρνουμε δύναμη κι έμπνευση! :))
      Φιλάκαιι κοπέλα μου!
      ΥΓ: Μου έχεις λείψει! ♥

      Διαγραφή
  18. Kαλησπέρα φίλη μου καλή!!
    Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον σου!!
    Χάθηκα λίγο,είναι η αλήθεια!!Μα νομίζω οτι το χρειαζόμουν!

    Περνάω σαν το φάντασμα απο τη γειτονιά..
    Αλλά μόλις είδα την υπέροχη ανάρτηση-αφιέρωμα στην Έλλεν και τη φανταστική δασκάλα της,πως να μην σχολιάσω;
    Απο μικρή τις αγαπούσα.Απο τότε που ειχα διαβάσει στο σχολείο για αυτές!Ήταν τι πρότυπο μου.Και πως να μην είναι άλλωστε;Τέτοια δύναμη ψυχής,τέτοιο θάρρος!!
    Μακάρι να διαβάζουμε όλοι και να μαθαίνουμε για όλους εκείνους τους ξεχωριστούς ανθρώπους που μας διδάσκουν μαθήματα ζωής και αισιοδοξίας!

    Μπράβο Αριστέα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ήταν αποτοξίνωση χίλια μπράβο! Πολύ καλά έκανες! Μαζί σου!
      Χαίρομαι που ήταν και το δικό σου πρότυπο! Κι άλλο κοινό! Τι καλά! :)))
      Μίλα για αυτές στις μικρές σου αγάπες! Δείτε μαζί την ταινία! Δεν υπάρχει καλύτερη εκπαίδευση για τις κορούλες σου! Με την υπέροχη φωνή σου και τη δραματουργία σου θα κάνεις θαύματα!
      Σε φιλώ!

      Διαγραφή
  19. Αχ, αυτές οι δασκάλες..
    Αχ, αυτοί οι άνθρωποι που τεντώνονται, ψηλώνουν, μαθαίνουν, γίνονται παιδιά.. και πάλι από την αρχή.
    Την έχω διαβάσει την ιστορία, αλλά δεν έχω δει την ταινία. Θα ψάξω να την βρω όμως.

    Χαιρετισμούς από Μελβούρνη :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ακόμα και σε συνέχειες στο you-tube αξίζει τον κόπο!
      Υπέροχη η περιγραφή σου για το δάσκαλο!
      Τα φιλιά μου!

      Διαγραφή
  20. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, έφτασα σ' αυτή σου την ανάρτηση, από την οποία μόνο να πάρω είχα, για κάτι που δεν το ήξερα (ναι! φτου μου!) κι εσύ μου το δίδαξες, έτσι όπως μόνο μια σωστή ΔΑΣΚΑΛΑ ξέρει να κάνει........... Σ' ευχαριστώ πολύ γι' αυτό το Μάθημα... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε ευχαριστώ κι εγώ χαρά μου για τα καλά σου λόγια :)))
      Φιλάκια!

      Διαγραφή
  21. Κι όμως την ταινία δεν την έχω δει!!!!!!
    Όσο περισσότερο "βυθίζεσαι' σε παρόμοιες ιστορίες, τόσο παίρνεις δύναμη!
    Και μόλις συνειδητοποιώ πόσο λίγο καιρό γνωριζόμαστε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή